AdR Noord en landelijk


Onze vrijwilligersgroep

Het team van gezinsweekend 2018. Al onze vrijwilligers hebben een training doorlopen via de landelijke stichting Achter de Regenboog en bezitten verplicht een actuele Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG). Lees ook ieders persoonlijke verhaal hieronder!
                               

  • Sam Wijnberg (1978)

    Vorig jaar werd ik benaderd of ik me samen met een aantal gelijkgestemden in zou willen zetten voor kinderen en gezinnen met een verlieservaring. Het onderwerp vind ik erg belangrijk, omdat het gaat om ingrijpende levensgebeurtenissen. Vanuit eigen ervaring kan ik zeggen dat ondersteuning bij een rouwproces erg waardevol kan zijn. Ik wil me daarom ook graag inzetten om anderen te ondersteunen. De groep mensen van Achter de Regenboog is erg gemotiveerd, respectvol, inspirerend en liefdevol.

  • Marin de Boer (1987)

    Ik ben vorig jaar via Simon in contact gekomen met Achter de Regenboog. Ik vind het belangrijk om de dood bespreekbaar te maken en samen naar manieren te zoeken om verlies en fijne herinneringen een plek te geven in het leven van kinderen en volwassenen. Praten over de dood is niet makkelijk; als theatermaker zie ik dat creativiteit kan helpen dit proces lichter te maken. Ik vind het bijzonder dat Achter de Regenboog een warme en veilige plek biedt voor kinderen en hun ouders om samen met andere lotgenoten over hun verlies te praten.

  • Jacquelien Wolberink (1976)

    Nadat mijn moeder overleed in 2014 ben ik via Trijnie in contact gekomen met Achter de Regenboog. Het is fijn dat alles rondom de dood besproken kan worden en dat niets moet maar veel mag. In mijn jongere jaren ben ik zelf ook veel mensen om mij heen verloren aan de dood, helaas bestond Achter de Regenboog toen niet. Te weten als kind dat je hier niet alleen in staat en alle vragen rondom de dood mag stellen is heel belangrijk. Ik vind het fijn dat ik samen met andere vrijwilligers hier aan bij kan dragen. Ik hoop nog lang van betekenis voor Achter de Regenboog te mogen zijn.

  • Anthonie van Hemmen (1958)

    Het werken als vrijwilliger voor Achter de Regenboog Noord, voor deze doelgroep en met een mooi toegewijd team van vrijwilligers geeft mij erg veel voldoening. Heel bijzonder om te mogen ervaren hoe de 'lotgenotencontacten' die wij organiseren voor de kinderen, maar ook voor hun ouder(s) werken. 




  • Trijnie Tuhumena (1970)

    Toen ik in 2005 mijn opleiding voor psychosociaal-therapeut afrondde, kwam ik in contact met Achter de Regenboog. Een stichting die zich bezighoudt met lotgenotencontact sprak me erg aan. Ondertussen heb ik aan diverse Regenboogdagen en -weekenden meegewerkt. Iedere keer weer een ervaring rijker. Ik doe dit werk met heel veel plezier, naast mijn praktijk voor rouw- en verliesbegeleiding in Hoogeveen. De vrijwilligersgroep, de gezelligheid, de warmte, het respect voor elkaar en de deelnemers maken dat ik hoop nog lang bij deze groep mensen te mogen horen. Sinds kort ben ik bestuurslid van regio Noord, wat maakt dat ik me nog meer betrokken voel.

  • Berber Walta (1975)

    Ik woon in Friesland en werk daar als juf en heb ik een eigen praktijk in rouw en verliesbegeleiding. Tijdens een lotgenotenweekend zie ik zoveel moois gebeuren. Er ontstaan vriendschappen, er is herkenning en erkenning, ruimte om te lachen en te huilen. Iedereen gaat zichtbaar met meer kracht naar huis dan bij aankomst en dat gun ik iedereen!


  • Cecile Clappers

    Sinds september 2017 ben ik met veel plezier vrijwilliger bij Achter de Regenboog. Ik kijk met bewondering en verwondering naar de manier waarop bij Achter de Regenboog met kinderen en ouders onbevangen en open gesproken wordt over de dood.
    Zelf leer ik daar ook veel van. In mijn tienerjaren heb ik in korte tijd dierbare mensen verloren. Niet wetende wat ik er toen, als opstandige puber, mee aan  moest, verstopte ik dat verdriet maar gewoon. Ik weet inmiddels beter…. rouw gaat niet weg en komt altijd weer bij je terug. In die zin kun je het verdriet maar beter omarmen, dan je er tegen verzetten. Het hoort bij je. Hoe moeilijk en lastig dat soms ook is.
    De weekenden die we organiseren geven ruimte aan de dood en aan de rouw, door de gesprekken die we hebben en de rituelen die we doen. Ik vind het mooi en bijzonder om hierin iets te kunnen betekenen voor anderen.

  • Katja Arnoldus-Bish (1976)

    Met veel passie heb ik de afgelopen 20 jaar in het speciaal onderwijs gewerkt. In die tijd kreeg ik ook
    te maken met verdrietige situaties waarin een ouder of kind was overleden. Best lastig vond ik het hoe hiermee om te gaan. De veerkracht, nuchterheid, eerlijkheid en flexibiliteit van kinderen inspireerden mij keer op keer verdriet en rouw bespreekbaar te maken en te zorgen er voor de ander te zijn. Zo hoop ik ook tot steun te zijn voor de ouders en kinderen van Achter de Regenboog; door te luisteren, te kijken en van elkaar te leren.

  • Janine Poppema

    Ik ben Janine Poppema. Geboren in Zeeland in 1977. Ik ben graag buiten, hou van koken en reizen. Ik ben getrouwd en alweer 9 jaar moeder. Sinds 2017 ben ik trotse vrijwilliger bij Achter de Regenboog. Om naast mijn werkals gezinshulpverlener en kinder-rouwtherapeut, een steentje te mogen bijdragen aan het mogelijk maken van lotgenotenweekenden is geweldig om te doen! Ik geloof dat geen therapie op kan tegen de kracht die uitgaat van deze weekenden...

  • Jacobien van der Laan (1959)

    Vanaf 2009 ben ik vrijwilliger bij Achter de Regenboog en sindsdien ga ik graag met dagen en weekenden mee. De openheid van zowel de deelnemers als de vrijwilligers vind ik telkens weer bijzonder.


  • Elly Voorintholt

    Ik ben sinds 2006 vrijwilliger bij Achter de Regenboog. Elke keer raakt het me weer hoeveel steun kinderen (en hun ouders) aan elkaar kunnen hebben als ze met elkaar in contact komen, nadat ze een dierbare hebben verloren door de dood. Ik kan alleen met bewondering kijken naar hoe krachtig deze kinderen en ouders zijn. Ik vind het fijn dat ik, door het organiseren van deze activiteiten, daar een bijdrage aan mag leveren.




  • Dicky Tamminga (1961)

    Ik hou van zingen, kletsen, lachen, wandelen, zeilen, en van mijn kinderen. Ik hou ook van mijn werk bij Achter de Regenboog. Ik heb AdR op een heel positieve manier leren kennen tijdens de ziekte en het overlijden van mijn broer, die toen vader was van twee jonge kinderen. Op een open en eerlijk manier is alles rondom de dood en het verdriet bespreekbaar, ook als je er liever niet over wilt praten. Veel mag en niets hoeft. Ook geniet ik van de creativiteit, samen spelen en lol maken tijdens deze dagen en weekenden. Samen verdriet en plezier delen schept een enorme band!

  • Ina Bogers (1958)

    De regenboog, een bijzonder symbool voor verbond en trouw. Door te werken voor AdR voel ik me verbonden met kinderen en ouders die een geliefde hebben verloren, en wil ik graag helpen het verlies te kunnen (ver)dragen. Ik werk als psychosociaal therapeut in mijn eigen praktijk.




  • Willy Meijer

    We maken allemaal verliezen en veranderingen mee in ons leven waartoe we ons moeten verhouden. Vele kleine verliezen en veranderingen in het alledaagse leven maar soms ook hele grote. Uit eigen ervaring weet ik - en in mijn werk met kinderen ervaar ik - dat het verliezen van een dierbare in je gezin een enorm ingrijpende gebeurtenis is, en hoe het een heel proces is hiermee om te gaan. Het is fijn om betrokken te zijn bij Stichting Achter de Regenboog en samen met de andere vrijwillige medewerkers van betekenis te kunnen zijn in dit proces bij kinderen en hun families.

  • Cathy Russchen (1962)

    Hallo allemaal! Ik woon in Koekange, een dorpje in Drenthe. Hier werk ik in mijn eigen praktijk als psychosociaal therapeut en NLP-coach. Ik ben betrokken bij Achter de Regenboog sinds 2005. Ik heb al heel veel weekenden/ dagen en groepen mogen begeleiden bij AdR. Het is fantastisch om te zien wat lotgenotencontact kan betekenen voor jong en oud. Vooral omdat we het met elkaar doen. Het is een cadeautje mee te kunnen maken dat mensen zoveel kunnen bereiken, ondanks hun pijnlijke ervaringen. Ook vind ik het super om dit met alle vrijwilligers samen neer te zetten. “Je mag er zijn”……. en dat is iets wat ik heel belangrijk vind.

  • Simon Wijma (1961)

    Onze weekenden zijn zo inspirerend omdat ik telkens weer ervaar dat het effect bij iedereen groot en blijvend is. Ook voor mezelf levert het steeds opnieuw zoveel op - voldoening, mensenkennis, plezier, fijne samenwerking.  Hoe in mijn eigen familie ooit met dood en verlies werd omgegaan heeft me ertoe gebracht dit werk te gaan doen. Toen mijn vader doodging werd er heel weinig over gepraat, en dat vind ik nu nog jammer.
    Ik werk als reisleider en ben veel in het buitenland. Maar ik doe altijd erg mijn best bij de weekenden te zijn! Ik heb nu aan zes dagen en weekenden meegewerkt, zowel in groepen als bij de recreatie en in de catering. Voor AdR Noord beheer ik samen met andere vrijwilligers de website en de Facebookpagina.


Stichting Achter de Regenboog

Regio Noord is onderdeel van de landelijke Stichting Achter de Regenboog. Deze stichting houdt zich al meer dan twintig jaar bezig met rouw- en verliesverwerking van kinderen en jongeren. Er zijn vier regio's actief: Noord, Zuid, Oost en West. Iedere regio organiseert zelf dagen, weekenden en andere activiteiten. De visie van Achter de Regenboog is kinderen op een natuurlijke wijze om te laten gaan met de dood. In wezen zijn zij zelf de deskundigen. Wat niet wil zeggen dat ze geen hulp van volwassenen nodig hebben om hun gevoelens en gedachten naar buiten te brengen. Naast het delen van het verlies met lotgenoten is het goed om te ervaren dat zij niet alleen, maar ook andere jongeren een verlies hebben meegemaakt. Deze ervaring haalt hen uit een mogelijk isolement. 

Landelijke website Achter de Regenboog